WhereOnEarthAreWe(?)

Beste Allemaal

Jaaaa…we hebben Praag gehaald. Alle 4 in goede gezondheid en stemming. Helaas moeten we vanavond afscheid nemen van Frenk die terug gaat naar Nederland na 14 dagen op zijn blikvanger-ligfiets meegefietst te hebben. Maar die zien we eind juni weer, dan met zijn Margo in Kyrgizie waar we 7 weken met elkaar op zullen trekken.

Het weer is de afgelopen 2 weken fantastisch geweest, precies goed om te fietsen en kamperen. Elke nacht hebben we in de tenten doorgebracht, soms wildkamperend, soms op de camping en soms in de tuin. Zoals bij Barbara in de voormalig DDR die ons spontaan binnen haalde. We kampeerden bij haar in de tuin, konden gebruik maken van douche en toilet, kregen koffie en ’s ochtends een zeer uitgebreide ontbijt. Toen wij aanboden haar ervoor te betalen weigerde ze pertinent, als we door hadden gezet met betalen hadden we haar flink beledigd. Over hartverwarmende gastvrijheid gesproken. Vooral in voormalig Oost Duitsland, een gebied waar mijn goede vriend Bart graag en vaak over vertelde, ontmoeten we super aardige mensen en worden we spontaan gegroet en geluk gewenst. Het is interresant met de mensen daar te spreken over de “Wende” en wat het met hen heeft gedaan en wat het voor hen betekent.

Ook in Tsjechie komen we geinterreseerde en hulpvaardige mensen tegen. Zoals Yvette die spontaan haar lunch aan ons vieren aanbood zodat wij konden proeven van de plaatselijke kost, een soort koude groente quiche, ook super lekker. Ze veronschuldigde zich dat haar flat in Praag te klein is om ons te herbergen.

Wij worden met de dag bruiner, merkbaar sterker en zichtbaar iets verwilderde. Het is heel duidelijk lente. In Duitsland heel veel paasversieringen gezien, het lijkt daar net zo belangrijk te zijn als kerst zo aan de versierde bomen en stro paashazen te zien. De boeren zijn druk bezig op het land en overal bloeit de meidoorn. Heerlijk om die in het voorbijgaan telkens vanaf de fiets te ruiken. In de DDR is het nog steeds duidelijk te zien hoe het daar ooit was, je ziet het aan de gebouwen en aan de mensen. In Tsjechie heerst er stilte op het platteland, met uitzondering van de vogelkoren die ons ’s ochtends wakker maken. Er is weinig verkeer en dat is heerlijk want fietspaden zijn er ook nagenoeg niet.

De fietsen en uitrusting houden zich goed met uitzondering van de Supreme banden van Simone en mij. Blijken een slechte keuze te zijn geweest en niet bestand tegen deze condities. We hebben al 4 lekke banden gehad, belachelijk veel, onnodig. We doen de Marathon (een soort van mountain bike noppenbanden) banden er weer onder en de Supreme’s die we hadden gemonteerd voor minder rolweerstand op het asfalt van West Europa gaan in de tas als reserve voor noodgevallen. Verder willen we iets kleinere voorbladen monteren om makkelijker te kunnen klimmen. We hebben onze bagage eens goed doorgenomen om gewicht en volume te verminderen, de afgelopen 2 weken zijn ook goed geweest om te ontdekken wat we werkelijk onderweg nodig hebben, en wat we terug naar huis kunnen sturen. Zelf had ik een startgewicht van 42 kg, een beetje teveel van het goede. 

Simone en ik worden steeds meer een team bij het opzetten van de tent, het zoeken van de weg in de stad en ga zomaar door. En dat is echt super om te merken en te zien gebeuren. We hebben het heel erg fijn samen. Henk is super sterk momenteel, geen berg te hoog voor hem. We zoeken een formula waarbij hij zijn energie kwijt kan in lange dag-etappe’s en waarbij we elkaar treffen onderweg om te genieten van het met z’n 3-en reizen want ook dat gaat hartstikke goed. Vanavond eens een kaartstudie maken voor de weken en wegen die voor ons liggen.

We gaan proberen ook nieuwe foto’s op de site te plaatsen. Veel lees- en kijkplezier. Zoals het nu gaat en lijkt zullen we niet heel erg vaak in de gelegenheid zijn om de site bij te werken maar we zullen het zeker zo vaak mogelijk doen.

Heel veel groeten van Simone, Henk, Frenk en Jan

Yes Ladies and Gentlemen, we have reached Prague!! All four of us are in good health and mood. Unfortunately Frenk is leaving us this evening, he is returning to Holland after spending the last two weeks on his spectaculair reclining bicycle. But Margo and Frenk will be joining us at the end of June in Kyrgyzstan where we will be travelling together for 7 weeks.

We have enjoyed tremendous weather which has enabled us to camp out each night. And tremendous hospitality. Barbara in former East Germany let us camp in her yard and gave us coffee and breakfast for free, and Yvette in Czheq Republic gave us her lunch, insisting that we savour the local dish, while appologizing that her flat in Prague is too small te house us all.

The conditions so far have been great and spring is very clearly in the air. Easter is being celebrated big-time in Germany, the farmers are working in the fields and the air is filled with the scent of new blossoms. Our equipment is standing up well with the exception of the Supreme tyres which appear to be a bad choice, not up to the job at hand. We have already had 4 flat tyres, far too many. We have exchanged the Supremes for Marathons which should hold up better. Furthermore we are concentrating on reducing the weight and volume of our bagage. I for example started with 42 kg which is much too much. The last 2 weeks have thus also been good to discover what we really need to be taking with us.

Simone and I are becoming more and more a team, especially with putting up the tent and finding our way in big cities. Very nice to experience the process of becoming a streamlined team. Henk is extremely fit and strong at the moment and we are looking for a way in which he can expend his energy by cycling long distances and in which we can still meet each other often enough to enjoy being on the road with the three of us because that is good fun too.

We are now going to try to publish some photographs on this site. We will try to updat the site as often as possible but sometimes there might be a break of a few weeks in which it will not be possible for us to publish.

Enjoy the pictures,

All the best from Simone, Frenk, Henk and Jan