WhereOnEarthAreWe(?)

Beste mensen we zijn inmiddels met z’n 3-en beland in Elista, Oost Rusland, ongeveer 400 km van de grens met Kazachstan. Alle 3 in goede gezondheid maar wel alle 3 iets vermoeid door het reizen, de vele indrukken van nieuwe plaatsen en ontmoetingen. We nemen heel even pas op de plaats hier in het mooie en boeiende Elista, even een hotelletje pakken en uit eten in plaats van de tent opzetten en een potje koken.

We moeten nog steeds een beetje wennen aan de gastvrijheid en vrijgevigheid van de locale bevolking in de streken waar we doorheen trekken. Boodschappen die niet afgerekend hoeven te worden, spontaan geld toegeschoven krijgen om schoon drinkwater in flessen te kunnen kopen (we hadden geen geld bij de grens kunnen wisselen), een winkelmevrouw die voor ons de koe gaat melken zodat we gratis verse melk mee krijgen en ga zomaar door.

Toen we vanmiddag Elista in fietsten kwam Stas, een local, gemoedelijk naast ons fietsen. Juist omdat hij helemaal niet opdringerig was, maar uiterst behulpzaam, mochten wij hem gelijk. En hij vond het prachtig om ons als gids te begeleiden. Ondanks het feit dat hij bijna geen Engels spreekt verstonden we elkaar prima. Hij bracht ons naar het grootste Boeddhistische tempel van Europa die net afgebouwd is. Toen we daar binnen rondliepen zag hij dat Rusland’s populairste rockzanger ook rondgeleid werd. Die gaat morgen avond hier optreden namelijk. Binnen no time stonden we bij de grote ster om samen met hem op de foto te worden gezet, de foto’s komen in de krant en op internet, we zullen ze ook op onze site plaatsen want het is toch een hele leuke ervaring zo.

We zijn sowieso een bezienswaardigheid hier want volgens ons komen er maar zeer weinig toeristen langs dit traject, en heel weinig wereldfietsers. Automobilisten toeteren en groeten ons met de duim omhoog, en mensen aan de kant van de weg moedigen ons telkens aan. In dorpen zijn we gelijk zo bekend als de bonte hond.

Het is fijn om af en toe het fietsen te onderbreken om het een en ander te bezoeken. Zo zijn we in Auschwitz geweest, in de zoutmijnen in Krakow, hebben we Praag en Odessa bezocht, de grootste zandvlakte van Europa, in de Oekraïne, doorkruist en de afgelopen twee dagen hebben we een prachtig natuurreservaat hier in Rusland op modderige paadjes doorkruist. Met vossen, slangen en heel veel vogelsoorten die niet in Nederland voorkomen. Middenin het reservaat kwamen we in het meest vervallen en verwaarloosde dorp die we ooit hebben gezien, gewoon spookachtig als in een Hitchcock film. Heel veel leegstaande huizen, doodsbange kinderen en dronken volwassenen. We zijn intussen het een en ander gewend en ook al een beetje gehard maar dit werd ons 3-en toch iets teveel, vooral toen de straalbezopen mannen aan de fietsen begonnen te trekken en op onze dierbare kaarten begonnen te kliederen. Snel wegwezen dus.

We vinden Rusland erg mooi en er heerst een super goede sfeer. De mensen die wij ontmoeten zijn uiterst vriendelijk en uit henzelf behulpzaam. Wat ons erg heeft verast is de vrij plotselinge overgang, nog 400km van de grens, naar het Aziatische. Het uiterlijk van de mensen (duidelijk van Mongoolse afkomst), de stoepa’s en Boeddhistische tempels en de lekkere noodles in de winkels.

Nog een paar dagen en we fietsen Kazachstan in. Dat wordt een heel avontuur op zich want het is er erg uitgestrekt en verlaten, drinkwater vinden in voldoende hoeveelheden zal al een probleem worden. Verder is het behoorlijk crimineel, oppassen dus.

De internetcafés zijn hier minder aanwezig als we hadden ingeschat dus het kan een poosje duren voordat we weer de site updaten. Volgende keer zullen we weer foto’s plaatsen want er is toch veel om te laten zien. We zijn inmiddels 2 maanden onderweg en deze reis is absoluut al een onvergetelijke ervaring geworden voor ons alle 3. We maken veel meer mee dan we kunnen schrijven. Gelukkig gaat het goed met de gezondheid en met de uitrusting en, verreweg het belangrijkste, met de samenwerking binnen onze intussen hechte team. We hebben het fijn met z’n 3-tjes, we nemen elkaar op sleeptouw en we slepen elkaar erdoor als het nodig is, maar dat gaat vanzelf want we genieten. Henk is sterk, Simone heeft ongeloofelijke doorzettingsvermogen en ik kan lekkere koffie zetten. Op deze manier gaan we zeker Lhasa halen!!