WhereOnEarthAreWe(?)

Wat een ervaring om de grens van Rusland per fiets te bereiken, ja … Simone, Jan en ik hebben het maar weer geflikt samen.
We hadden het fijn in de Oekraine maar hier heerst een andere sfeer, dat merk je meteen…. heel fijn om hier te zijn, de mensen zijn zeer fijn in omgang.
Een beetje verkeken op de enorme afstanden die we voor onze wielen kregen het water dat wat moeilijk te krijgen was en nog geen Russische Roebels op zak.
Met behoorlijke dorst kwamen we bij een tank station …. maar zonder geld geen water kwamen we achter, totdat er een vrouw mij 30 Roeb. gaf uit eigen zak om een paar liter water te kopen, daar werd ik stil! Wat een gulle gift en zo spontaan, dat deed ons heel erg goed.

De mensen zijn heel erg vriendelijk in Rusland en overal waar we een dorpje binnen fietsen zijn we een bezienswaardigheid.
De natuur is overweldigend en wat zie ik veel vogels die ik nog nooit gezien heb, het geluid van de HOP en van de KOEKKOEK blijft ons achtervolgen en zal ons altijd heugen.
Als we bij een verlaten staats boerderij onze tent opzetten genieten we van de rust en de weide omgeving, wat is hier veel gebeurd in het verleden, een boerderij zo groot als en fabriek helemaal verlaten en op inzakken…. rare sfeer.

Mooie dagen hadden we toen we een natuurresvaat door fietsten, dagen geen bewoning en alleen vergezichten met gigantisch mooie wolkpartijen aan de lucht, uiteindelijk kwamen we uit in een dopje dat niet op de kaart staat en waar we een Magazin aan troffen om wat inkopen te doen, in dit dorp heeft de tijd stilgestaan en men had nog nooit een toerist gezien… dat bleek aan de enorme toeloop en kinderen die bang achter moeders rok weg doken.
De vriendelijke vrouw in het kleine winkeltje was zeer behulpzaam maar ook hier mannen met veel te veel Wodka op die Simone wat lastig vielen…. we moesten ze bijna met een stok wegslaan.
Veel lege huizen hier en een merkwaardige sfeer…. ja , het was voor ons een klein spookdorpje. Gelukkig vonden we weer een mooie plek boven op een heuvel waar we onze tent in de schemer op konden zetten en genieten van zons ondergang en een lekker potje eten dat we iedere avond voor elkaar weten te brouwen…. dit keer pasta met vis, dop erwten uit blik en een stuk worst met een blik bier (zoals bijna elke avond). hmmmm.

In Elista hebben Jan en ik nog wat overbodige spullen zoals gebruikte kaarten, kleding etc. naar huis gestuurt, wel even 9 formulieren invullen om er zeker van te zijn dat alles op de juiste plaats aan komt, ja men heeft de tijd hier, een papier meer of minder invullen maakt dan ook niet zoveel meer uit. STAS een leuke man uit deze stad was zo verbaast en geinteresseert in ons dat we al snel een leuke band met hem hadden, uit eindelijk heeft hij uit eigen beweging ons de kapper gewezen , naar een bank gebracht en de hele stad laten zien waar we ook een bezoek hebben mochten brengen in de grootste Boeddhistische tempel van Europa, als afsluiting van de avond hebben we samen lekker lokaal eten genuttigt…. wat een leuke ervaring was dit weer.
En terecht wat Simone zegt, dit zijn de krenten in de pap.

Nu samen opweg naar Kazachstan.

Henkie