WhereOnEarthAreWe(?)

For the English version please see below.

Click here to view our latest photographs.

Toen ik aan dit stuk begon zat ik te denken “wat wist ik eigenlijk van de Pamir Highway voordat ik uit Nederland vertrok?”

De Highway loopt van Osh in Kyrgyzstan naar Khorog in Tajikistan, 730 km in totaal en gemiddeld op 4.000 m hoogte met pieken rondom van boven de 7.000 meter hoog. Deels asfalt en deels onverhard gravel, met passen tot 4.650 m hoog. De weg loopt over de Pamir hoogvlakte met aan beide zijden super imposante hoge bergketens. Af en toe een primitief dorpje waar nagenoeg niets te verkrijgen is, zonder stromend water of stroom.

De Pamir Highway is gewoonweg f**king tough te fietsen, punt.

Wij (Simone en ik) hebben ‘m verlengd door de Wakhan Vallei mee te pikken. Dat is een zijroute die langs de spannende Tajikistan - Afghanistan grens loopt. De grens wordt gevormd door de Pamir rivier en is ook deels mijnenveld, oppassen met het ’s nachts te ver van de tent lopen om te gaan plassen dus. De weg door de Wakhan Vallei is super slecht met veel los zand, wasbord, onmenselijk steile stukken, gravel en wind tegen maar man-o-man wat is het hier verschrikkelijk mooi. De gehele dag uitzicht op de Hindu Kush bergketen in Afghanistan en Pakistaan, onbeschrijfelijk mooi gewoon. (Voor de volgers op google earth: Osh-Sari Tash-Murghab-Alischur-Langar-Ishkashim-Khorog-Dushanbe.)

De ruigheid en onverbiddelijkheid van de route doen niets af aan de gastvrijheid van de mensen onderweg. We worden weer vaak thee en eten aangeboden (gisteren weer zomaar een zak abrikozen en een halve brood meegekregen), zitten vaak gezellig op de vloer mee te eten en slapen vaak bij de mensen thuis in prachtig met kleden versierde grote kamers. We krijgen soep met daarin aardappels en vlees, en goulash met rijst en linzen. Verder veel snoepjes en koekjes, daar zijn ze hier gek op maar ik heb weer kiespijn, grrrrrr, ergens in Dushanbe op zoek naar een goede tandarts. Als brandstof om te koken gebruikt men gedroogde yak stront en verder wat droge struikjes want we zitten ruim boven de boomgrens dus brandhout is er zeker niet.

De wegen worden hier door de Chinezen opgeknapt, op hun kosten. Dat doen ze om ervoor te zorgen dat zij in de toekomst onverhinderd en efficiënt hun goederen naar het westen met enorme vrachtwagens kunnen transporteren.

Wij ontmoeten relatief veel medereizigers onderweg, op de fiets, motor of in de auto. Deze route is populair en het is vakantietijd op het noordelijke halfrond, dat is te merken. Zo kwamen wij Gunther uit DL tegen die onderweg was in zijn 9 ton wegende kampervan op MAN vrachtwagen basis. Na een eerste voorzichtige kennismaking met koffie goot hij ons vol met heerlijke Italiaanse rode wijn, zoveel dat onze gemiddelde de volgende dag echt beneden peil was. Zie zijn blog www.guenthersleben.de voor de foto’s ;-).

Onderweg zijn af en toe de wegen afgesloten want de Afghaanse Taliban glipt soms de grens over en wordt vervolgens door de Tajik militairen (vaak jongens van maar 16 jaar voorzien van legerkistjes en een veel te groot AK47 geweer) bestreden. Minder dan 15 jaar geleden werd dit land verscheurd door een burgeroorlog die meer dan 60.000 levens kostte, en meer dan 200.000 mensen op de vlucht jaagde. Als je hier fietst op hoogte en tussen de ruige bergen en je knijpt je ogen een beetje dicht kan je zo de gevechten voor je zien.

Onze gemiddelde per dag ligt laag vanwege de hoogte en de toestand van de weg. We komen gewoon vaak adem tekort op 4.000m hoogte. Verder hebben we enkele dagen achter elkaar windkracht 8 tegen gehad en dat was echt buffelen om maar 40 km per dag te rijden.

Wat we ook ontberen is de nieuws van de dag: het overlijden van Michael Jackson en de status van de financiële/economische crisis. Wel zagen we twee zeer aansprekende T-shirts: “No Money - No Crisis” en in Cherson, de “City of Brides”:  “No Finance, No Romance”.

Ach er is zoveel te vertellen, laat de foto’s het maar verder afmaken (one picture tells a thousand words.) We zijn nog onderweg en zullen vanuit Dushanbe verder berichten.

English

When I began to write this article I asked myself “What did I actually know about the Pamir Highway when I left The Netherlands?

The Highway runs from Osh in Kyrgyzstan to Khorog in Tajikistan, 730 km in length and at an average height of 4.000 m, with 7.000 m peaks all around. Partly paved and partly unpaved with passes exceeding 4.650 m. The highway crosses the Pamir plateau with on both sides impressive mountain ranges. Occasionally a primitive village where just about nothing is available and where there is no running water or electricity.

The Pamir Highway is just f**king tough to cycle, full stop.

We (Simone and I) have extended the route by including the Wakhan Valley. That is a side step which follows the tense Tajikistan - Afghanistan border. The border is formed by the Pamir river and is partly mine field. Caution while going to the toilet in the bushes at night!

The road through the Wakhan Valley is in bad shape with a lot of loose sand, washboard, inhumanly steep sections, gravel and head winds, but boy-o-boy it is unbelievably beautiful here. The whole day we view the Hindu Kush in Afghanistan and Pakistan. (For the followers on google earth: Osh-Sari Tash-Murghab-Alischur-Langar-Ishkashim-Khorog-Dushanbe.)

The rough and unforgiving route do not seem to reduce the hospitality of the people  en-route. We are often offered tea and food and many times sit down on the floor to enjoy a meal with the locals. We also often sleep in their homes, in beautifully decorated rooms. We are served soup with potatoes and meat followed by rice with goulash and lentils.

The roads here are being reconstructed by the Chinese at their own cost to be assured of an unhindered and efficient transport of their goods in enormous trucks in the future.

This route is very popular and it is holiday time in the Northern hemisphere. We came across Gunther in his 9 tonne campervan built on a MAN truck chassis. After first drinking coffee he forced us to drink his stock of Italian red wine (6 bottles.) Our average the next day was really low!! See his blog www.guenthersleben.de for the photographs!

Some of the roads we intend to take are closed because the Afghan Taliban cross the border and are consequently chased by the Tajik military (often 16 year old boys with army boots and a far too large AK47 weapon.) Less than 15 years ago this country was torn by civil war which caused more than 60.000 dead and 200.000 displaced.

Our average per day is relatively low because of the height at which we are cycling and the condition of the road. We often cannot catch our breath at 4.000 m and we have often had a head wind of wind force 8 or 9 so it was hard to achieve 40 km per day.

Furthermore we miss the latest news. For example the death of Michael Jackson and the present status of the financial crisis. We saw 2 very inspiring T-shirts on the way: No Money - No Crisis, and No Finance - No Romance.

Anyway there is so much more to tell. Let the photographs each tell a thousand words. Our next report shall be from Dushanbe.